W jednym z ubiegłorocznych dodatków do Polityki (do mnie doszedł dopiero teraz) jest artykuł o Magdzie Gessler, znanej polskiej restauratorce. Jest raczej o rodzinie i zawodzie, ale cytowana pani Gessler w pewnym momencie mówi tak: „W Polsce nie ma odwagi na kolor, na śmiech, na życie. (…) Nie ma przyzwolenia na starość, na kalectwo ani nawet na to, że jest się dzieckiem. W tym kraju wszyscy muszą chodzić ubrani na czarno, mieć szare domy, a w nich wielkie kryształowe żyrandole. Ci, co czują, udają że nic nie czują, ci, co kochają, udają, że nie kochają. Nie ma przyzwolenia na inność, na szukanie swojego własnego miejsca, na sukces. Panuje reżim jednakowości.„(…) No właśnie. Często zapominamy być sobą, dążyć do marzeń i nie poddawać się szarości życia, którą jest także zabieganie i brak czasu dla innych. Muszę o tym pamiętać.